Food Blog: TAIYAKI

Taiyaki met Chocoladevulling

ONE WORD. HEAVEN.

Nieuwe plaats, nieuwe avonturen! :D

Gisteren was de dag van onze oversteek. Van Harajuku naar Ueno, met onze geliefde koffers. Ik wil hier niet veel over kwijt want het was natuurlijk weer vreselijk. Van alle dagen hebben we maar 2 dagen regen gehad. Een daarvan was helaas de dag dat we naar Tokyo Disneyland gingen, en de andere dag was natuurlijk uitgerekend gisteren. Dus door regen en wind liepen wij met onze koffers, door de drukke Takeshita Street. Lovely.

Eenmaal in het hotel waren we helemaal moe en hebben we even uitgerust. Daarna zijn we gaan zoeken naar een leuk restaurantje om te eten. We vonden er één zowat naast het hotel, en dat was wel een succes! Een Japans restaurantje waar je bij een machine ding al moest intoetsen wat je wil bestellen. Je kreeg daar een bonnetje van en die moest je afgeven, en dan kreeg je je eten. Ik heb heeerlijke Katsu-don gegeten. Het was wel een flinke portie (voor weinig geld yay) maar ik heb wel alles op kunnen eten! Behalve de miso soep, die paste eeecht niet meer.

Daarna nog een stukje rondgelopen, even wat gehaald bij de Family Mart, en toen weer terug naar het hotel. Ik heb heerlijk gedoucht en rustig aan gedaan. Begonnen met een nieuwe drama kijken (Gu Family Book), en redelijk op tijd gaan slapen.

Vandaag hebben we de metro genomen naar Asakusa, en van daaruit de trein naar Tokyo Skytree. Dat was echt maar heeel kort en we bedachten ook dat we net zo goed hadden kunnen lopen. Bij Tokyo Skytree hebben we eerst wat winkeltjes bekeken, daarna de Tokyo Skytree zelf, en daarna weer wat winkeltjes.

We hebben ook even een kleine stop gemaakt bij Mister Donut, onze eerste keer! Heerlijke donut...balletjes? gegeten. 

Hierna zijn we richting Asakusa gelopen. Onderweg kwamen we langs allerlei leuke straatjes, winkeltjes, en uiteindelijk langs prachtige Sakura bomen. Na nog een stukje lopen kwamen we toevallig langs de Senso-ji Temple. Super mooooi. Onze camera's flink mishandeld hier, haha.

We hebben ons hier best een tijdje vermaakt, en toen zijn we gaan zoeken naar een leuke plek om te lunchen. Het duurde even maar geduld wordt beloond, want we hadden hele lekkere sandwiches op! Onderweg waren we ook nog langs een random aquarium gelopen, hier hebben we ons kostelijk vermaakt. 

Na de lunch hebben we nog een beetje rondgelopen, en daarna zijn we teruggegaan naar het hotel. Ik heb vanmiddag ook nog een nieuw hangertje gescoord voor aan mijn portemonnee!

In het hotel lekker gechilld en uitgerust, en rond een uur of 6 vertrokken we naar Ueno om te eten. Daar een heel leuk en gezellig restaurant gevonden met een hele leuke sfeer, en rustig aan gegeten. Na het eten nog even een stuk van Ueno verkend, maar het was best fris geworden alweer dus zijn we toch maar weer vlug naar het station gegaan om de metro naar Tawaramachi te nemen, waar ons hotel is. 

En nu de rest van de avond chillennn, en morgen naar AKIHABARA! Deze keer de binnenkant hi hi hi.

Opvallende dingetjes:

- Ook al eentje die we vanaf de eerste dag wisten, maar sinds gisteren weer vers in het geheugen. De Japanse stoepen zijn niet koffer-vriendelijk. Ze hebben steeds van die vreemde gele bobbel-streep achtige dingen waar de koffers moeilijk overheen komen. 

- Pizza is duur hier in Japan! *vaak* 

Derpmomentjes en lolletjes

- We kwamen er gisteren achter dat ons hotel Toyoko Inn heet... We hebben hem altijd Tokyo Inn genoemd, al die maanden over Toyoko heen gelezen.. XD

- Zelfs na het uitvinden van de naam Toyoko Inn, typte ik 3x Tokyo Inn bij het inloggen bij Wifi en vroeg me af waarom hij het niet deed...

- Vanochtend probeerde ik per ongeluk met mijn hotel pas in te checken bij de metro ipv mijn Suica pas.

- Er is gisteren iets misgegaan met in- en uitchecken met mijn Suica pas waardoor ik nu 2x illegaal heb gerezen. Oops...

- Ik gooide net onze mooie vloerbedekking onder met water. Mijn Lee Min Ho handdoekje saved the day. 

- Jolanda en ik houden allebei niet van prik en hebben allebei per ongeluk water met prik gekocht. Derp..

- Facebook die dronken is. Elke keer bij foto's uploaden herkent hij de gekste dingen als gezichten. Onder andere de kanji van 間 en allerlei knuffeltjes en popjes.

- De pinguin pas zingen in de metro met onze Suica passen.

- Nog steeds het Ebisu melodietje zingen, elke dag op z'n minst 1x. 

Food Blog: Ontbijtje - Snackje - Dinertje

Mini Croissants

----------------------------

Niet veel over te zeggen, goed gekeurd! Er stond 'cream' op de voorkant dus was even bang dat er gekke zooi in zou zitten maar dat was niet zo. Lekker neutrale croissantjes, samen met wat restant chocopasta opgegeten vanochtend! 

Choco Crunch Donut

----------------------------------

Ik hoopte op wat meer crunch, maar hij was wel lekker!! Mijn bed wel ondergeknoeid met chocola. Oh ik zie mijn Poeh op de achtergrond.

DANGO

--------------------

NOM. Eigenlijk helemaal niet zo'n sterke smaak, en heerlijk is anders, maar ik vind het echt leuk om te eten en grappig gevoel in mijn mond. Na deze drie stokjes was ik ook echt helemaal opgeblazen zeg!

Kip met groenten

------------------------------

Avondeten van gisteren. Kip met groenten, rijst en sausje. Was wel lekker, wel beetje pittig. 

En ik zou het niet nog eens gaan eten. Maar het was wel ok! 

Baaldag in Shibuya & fundag in Akihabara!

Baaldag? Jep, gisteren was beetje een baaldag haha. We waren allebei moe van de hele week overal lang lopen en het vroege opstaan voor Disneyland. En het was natuurlijk een lange dag geweest en uitslapen lukt steeds niet zo goed. Plus Jolanda haar voet lag open dus lopen was niet handig, het was buiten super heet (natuurlijk, na die koude regendag in Disneyland), en heel druk in Harajuku onderweg naar het station.

Lichtpuntje van de dag was wel onze heeeeeerlijke lunch in Shibuya, dit overheerlijke heilige yoghurtje met fruit, smoothie (waarvan we dachten dat het chocola was, maar het bleek overheerlijke smoothie te zijn), en nootjes. We waren ook de rest van het warenhuis waarin we het yoghurtje kochten doorgelopen wat erg leuk en interesting was. Ze hadden allerlei shop-in-shop dingen voor eten, en het zag er allemaal erg chique uit. We mochten van alles proeven, en ik heb uiteindelijk ook een Dango-stokje gekocht om later op te eten.

We wilden uitpluizen waar onze school nou precies lag, en dat viel ook een beetje tegen. Het was best ver lopen en we hebben een paar keer de weg moeten vragen. Het is ook best een lange weg omhoog lopen, dus dat viel ook vies tegen in de hitte. Toen we eenmaal de Jissen campus in Shibuya gespot hadden liepen we weer helemaal terug naar het station, en namen de trein terug naar Harajuku.

En onderweg ben ik ook nog eens mijn Dango kwijtgeraakt! Toen was ik al helemaal chagrijnig. Ik kwam er ook zo laat achter dat het zakje weg was, waar zat ik met mijn hoooofd. In Harajuku gingen we weer een Convenience Store in, en daar heb ik uiteindelijk nieuwe Dango gehaald (waarschijnlijk niet zo lekker en vers als die andere maar goed genoeg), en een nieuwe zak Caramel Corns om mijn dag op te fleuren.

Dat hielp! Thuis lekker chill een aflevering van mijn drama gekeken, en tegen eind van de middag begin van de avond waren we weer opgefleurd en gingen we op weg voor avondeten.

Vandaag hadden we met Tim afgesproken, alweer in Shibuya, bij het Hachiko standbeeld. We kwamen iets later aan dan de afgesproken tijd, maar geen Tim. We hebben ongeveer een half uurtje gewacht en zijn daarna naar Starbucks gegaan voor wat drinken en poging om op internet te komen zodat we in contact konden proberen te komen met Tim. Dit faalde want voor wifi in Starbucks moest je registreren, en hiervoor had je internet nodig want je moest een confirmation e-mail openen. Great!

We hadden nog steeds geen internet connectie gehad en ik wilde het heel graag, want ik begon overal aan te twijfelen. Of Tim en ik miscommunicatie hadden gehad, of dat hij toch nog onderweg zou zijn, ik wilde het zeker weten. Uiteindelijk kreeg ik de geweldige ingeving om naar het hotel te gaan waar we met Maxime hadden geslapen, want daar wisten we het wifi wachtwoord nog van! Onderweg toch nog maar de Disney winkel ingelopen, ook al hadden we gisteren al genoeg Disney gezien haha. Ik heb daar een heel schattig hangertje van Winnie de Poeh gehaald!

Toen we in het hotel waren keek ik gauw op Facebook en ja hoor, Tim had in de file gestaan met zijn bussie en was (zo ongeveer 2 uur later dan afgesproken) eindelijk bij Hachiko aangekomen. Wij dus weer terug naar het station, opgelucht dat we niet de trein hadden genomen naar Roppongi of Shinjuku wat we wel overwogen hadden.

Dus eindelijk Tim ontmoet, en toen zijn we de winkelstraten ingelopen om te zoeken naar een leuke Game Hall om ons te vermaken. Onderweg nog lunch gehaald bij een Convenience Store en die ergens in een portiek opgegeten hihi. Uiteindelijk bleek de enige Game Hall in Shibuya dicht te zijn. Toen kwam het spontane voorstel van Tim en van het een kwam het ander, en we zaten in de trein naar... Akihabara! Deze wijk staat bekend om elektronica en Anime!

In de trein hadden we nog een minder prettige ervaring. Er zat een man op de grond die duidelijk dronken was en hij leek half te slapen. Toen de trein ergens stopte waggelde hij plotseling naar buiten en legde een flink brokje. Rode kots helemaal over de grond, ik wilde niet kijken maar WAAROM KEEK IK. Ik zag alles, de kots en de kokhalsbewegingen en al. Gelukkig was het niet in de trein gebeurd, maar dit was ook echt ranzig. Natuurlijk duurde het ook ineens verdacht lang voordat de treindeuren weer dichtgingen maar ik denk dat dat alleen maar zo leek haha. Jolanda en ik zijn daarna nog een tijdje misselijk geweest, ieeel. 

Hier hebben we ons flink vermaakt met rondkijken en foto's maken als opgewonden toeristen. Want... Anime! Cuteness everywhere! We vonden uiteindelijk de verlangde grijphaken, en ik wilde het graag proberen. Poging 1, 100 yen, het mislukte. Dat was ook omdat ik erg faalde en de werking van grijphaken vergeten was. Nog een keer dan, poging 2, alweer 100 yen, fail. Maar het beertje lag al wel vlak bij de rand. Al twijfelend en aangemoedigd door Jolanda en Tim gooide ik er toch nog een 100 yen in voor poging 3, want 3x scheepsrecht! EN IK HAD HEMMMM, VICTORY. Welcome to the family, grote vriend.

We hebben ons best een tijd vermaakt met gewoon de straat af lopen en alles bewonderen. Een paar winkels in geweest, maar het was natuurlijk erg druk zo op een Zaterdag, en Jolanda en ik komen hier zeeeeker volgende week terug om alle winkels uit te pluizen. Onderweg nog veel gelachen om grappige Japanners en om domme typo's.

Oh en om deze Kirby, hahahahaha. Jullie zullen begrijpen waarom.

Eigenlijk wilden we bij de Kaiten Sushi (lopende band Sushi restaurant) gaan eten, maar die waren daar duur en druk, dus dat ging niet echt. Uiteindelijk zijn we teruggelopen naar een restaurantje dat we tijdens het lopen al hadden gespot. Een Tempura restaurant, waar ze van allerlei heerlijk gefrituurd eten serveren met rijst. 

Hier hebben we lekker gegeten en werden we nog aangesproken door een random Japanner die naast ons zat. Hij hoorde ons inheemse gebabbel en vroeg waar we vandaan kwamen. Ik antwoordde dat we uit Nederland kwamen, waarop hij weer doorging. Later bleek dat hij dacht dat ik Japans was en Jolanda en Tim rond aan het leiden was. Dat ik zelfs na een korte conversatie voor Japans word aangezien! Hij zei ook dat hij dacht dat ik Japans van oorsprong was omdat ik veel leek op iemand die hij kende. 

De man wilde foto's maken van ons, en met ons, en hij hield me maar bezig wat resulteerde in beetje awkwardness en lauw voedsel. Uiteindelijk ging hij gelukkig zelf eten en kon ik vlug mijn heerlijke Tempura naar binnen werken. 

Na het eten hebben we weer de trein teruggenomen en afscheid genomen van Tim. En nu zijn we weer op ons kamertje. Net onze koffers ingepakt en alvast cadeautjes uitgewisseld met de lieve schatten Ayaka en Hiromi. Ze hadden voor ons een heel lief Omiyage pakketje! Morgen verkassen we naar ons hotel in Ueno, samen met onze geliefde 30 kilo koffers jeeej.

Opvallende dingetjes:

- Grappige pieuwpieuw geluidjes die de stoplichten maken voor blinden. Dat is nog eens wat anders dan dat gerikketik van de Nederlandse stoplichten.
- Hoezo Japanners klein? Het viel ons op dat de Japanners van tegenwoordig best lang zijn, langer dan wij zijn in ieder geval!
- Dit is ook eigenlijk al een oude, maar Japanners slapen overal. In de trein wisten we al, maar buiten op bankjes en muurtjes of de grond, en ook in Disneyland zaten er heel veel al rechtop zittend te slapen. Ook in restaurants lagen er allemaal Japanners knockout met hun hoofd op hun armen op tafel te slapen. Powernaps everywheeeere.

Tokyo Disneyland! ^_^

Jaaaaa eindelijk was het dan zo ver, samen met Hiromi-san en Ayaka-chan naar Tokyo Disneyland! Om kwart voor 6 gingen de wekkers van Jolanda en mij precies tegelijk af en maakten we ons klaar.

Uiteindelijk hebben we nog ontzettend moeten haasten ook, want het blijkt dat als je na 8 uur pas arriveert het een beetje kansloos is om nog een ticket te bemachtigen. Hier begrepen Jolanda en ik niet zoveel van maar pas toen we daar kwamen zagen we hoe druk het was, terwijl het nog niet eens 8 uur was. En aangezien er ook heel veel mensen gereserveerd hadden, was het inderdaad niet gelukt als we pas om 8 uur aan waren gekomen.

Helaas begon de dag nogal koud en regenachtig. De eerste regen die we meemaakten in Japan, uitgerekend op de dag dat wij naar Disneyland gingen! Maargoed, het was Disneyland dus natuurlijk was het alsnog helemaal awesome. Ayaka en Hiromi hadden een handige app waarmee ze bijhielden hoelang de wachtrijen overal waren, en dankzij hun wisten we ook dat we met onze tickets recht hadden op 2 Fast Passes. Het stond niet duidelijk erop aangegeven ofzo, dus als we zonder Japanners waren geweest dan hadden we waarschijnlijk tijd verspild en geen Fast Passes gekocht.

Eerst hebben we daar natuurlijk wat gegeten want door de haast en vroegte hadden we nog geen ontbijt gehad. We hadden een schattig Mickey-ontbijtje.

We begonnen bij Captain EO, de Michael Jackson 3D show. Hij begon in het Japans en ging later over in het Engels met Japanse ondertiteling, die overigens veel te snel voorbij ging dus kleine Ayaka begreep er niet veel van x3 Maar het was wel een grappige show haha! Altijd veel over gezien in Disneyland reclames en nu zag ik hem dan echt.

Next op de planning was de theatershow "One Man's Dream". Die was echt ge-wel-dig. Ik was zo blij dat zelfs Een Luizenleven erin voorkwam haha dat was geniaal! Verder ook erg leuke muziek en het was een en al happiness. Ze zongen ook de hele tijd "One Man's Dream", maar Jolanda en ik wisten niet dat de show zo heetten en verstonden het ook steeds niet. In onze oren klonk het continu als "Komt dat zieeeen" haha, maar ik heb net toch maar opgezocht wat ze nu echt zingen. 

Daarna was It's a Small World aan de beurt. Super grappig! Eerst wel tijdje in de rij gestaan, waar je continu allerlei melodietjes voorbij hoorde komen met onder andere natuurlijk het melodietje van It's a Small World ertussen. Maar de grootste verrassing was dat de melodie van het Sinterklaaslied "Daar wordt aan de deur geklopt" ertussen zat. Wat! We konden dus lekker meezingen haha. De attractie was eigenlijk net de Disney versie van het Carnaval Festival in de Efteling! Dezelfde soort stijl, ook allemaal landen erin verwerkt (incl. Nederland!), en in plaats van het catchy Tatata muziekje hoorden we It's a Small World.

Met het liedje nog in ons hoofd zijn we eerst wat gaan eten. Later weer verder gegaan en kwamen we langs een Winnie de Poeh winkel. Daar MOEST ik naar binnen. Ik was ook al de hele tijd excited om naar de Winnie de Poeh-attractie te gaan, maar dat waren blijkbaar wat meer mensen want daar stond continu een wachtrij van wel 4 uur. Huuuuu! Ik dus sad, maar ik heb me wel kunnen uitleven bij de Winnie de Poeh-winkel.

Ik vind Poeh echt geweldig, zo lief en schattig en grappig. Uiteraard heb ik daar ook iets gekocht. Ze verkochten er super leuke enorme en zachte knuffels, maar dat kan ik allemaal niet meer meenemen met mijn koffer, en we moeten nog 2 keer verkassen met die dingen! Dus was het een lekker zacht mini-Poehtje geworden.

De volgende attractie waar we heen gingen was die van Pinokkio. Die was leuk! Je zat in een karretje en ging verrassend snel het verhaal van Pinokkio af. Super mooi gemaakt allemaal, en aangezien ik die film ook al lang niet meer gezien heb ook zeer nostalgisch. 

Toen we weer buitenkwamen was alles afgezet en zaten mensen al klaar, want er kwam een parade aan! Wij snel ertussen zitten en wahhh de parade was suuuuper leuk. Heel vrolijk feel-good liedje, en het was super leuk en prachtig om te zien. Finding Nemo was er zelfs bij, echt heel leuk! Maar mijn favoriet was maar natuurlijk Winnie de Poeh. 

Na de parade gingen we naar Space Mountain waarvoor we eerder al een Fast Pass gehaald hadden. Hier waren schijtertjes Ayaka en ik minder blij mee, maar we hebben het overleefd. Door onze Fast Pass mochten we wel super cool met een VIP roltrap hihi. Daarna was het alweer wel weer tijd om eventjes te zitten en iets te eten. Na dat gedaan te hebben gingen we naar Pirates of the Caribbean! 

PIRATES OF THE CARIBBEAN. Die attractie was zoooo gaaf. Net zoals It's a Small World op Carnaval Festival leek, leek deze op de Fata Morgana van de Efteling. Maar dan Pirates versie en suuuuper vet! Ik heb helaas geen goede foto's want het was wel donker. Het begon wel met een big surprise haha, zit je daar lekker chill in dat bootje met een Fata Morgana idee, gingen we ineens heel snel een stuk naar beneden. Iedereen gilde in shock haha, het kwam zo onverwacht! 

Na Pirates gingen we naar the Haunted Mansion, want ook daarvoor hadden we een Fast Pass. Yay yay, dag 240 minuten wachtrij, en hallo Haunted Mansion. Het begin hiervan had veel weg van Villa Volta! Je stond in een ronde kamer met in plaats van een oude man pop, een schilderij met een eng gezicht dat steeds meer verouderde en op een skelet ging lijken terwijl een verhaaltje werd verteld. Daarna ging je een karretje in en door the Haunted Mansion. Het was wel spannend maar ik moet toegeven dat ik het voor Japans doen wel tegen vond vallen qua engheid (zelfs het Spookhuis op de Kermis is enger), maarja dat zal wel zijn omdat het Disneyland is haha! Ook hier was het te donker voor mooie foto's.

En toen we hierna buiten kwamen werd alweer alles afgezet. Want want want... Avond parade! Met lichtjes :D We zijn eerst even Ayaka kwijt geweest in het donker, dat ondeugende kind was gewoon in de rij gaan staan voor een draaimolen ding. De parade begon en het was prachtig. Hele mooie lichtjes en een super sfeer! Daarna gingen we eten, en ook dat mooi in thema natuurlijk. In het restaurant werden we ook echt als prinsesjes behandeld, mijn dienblad werd voor me gedragen terwijl we naar onze tafel werden begeleid. 

Na het eten zijn we opgesplitst, want Jolanda en Hiromi wilden graag nog een keer in een achtbaan, maar Ayaka en ik niet. Dus aan het einde van de dag had ik dan toch mijn zin! Ayaka en ik gingen naar Winnie de Poeh. Het was al laat en de wachtrij viel dus ook mee. Tijdens het wachten gezellig met Ayaka gekletst en spelletjes gedaan. En daarna Winnie de Poeh. Ik kon helaas geen foto's maken tijdens de attractie, maar de omgeving van de wachtrij alleen was al geniaal. Zooo leuk en mooi!

De attractie was natuurlijk funfunfun, echt heel leuk! Ayaka en ik waren uiteindelijk eerder terug op de afgesproken plek: aan de voorkant van het Assepoester kasteel. Omdat we te vroeg waren trok Ayaka me ineens mee het kasteel in wat blijkbaar een soort van mini Assepoester attractie was, en waar bijna niemand meer was omdat het al tegen sluitingstijd was. 

Ook hier hebben we het heel leuk gehad, leuke en mooie dingen van Assepoester gezien, en leuke foto's gemaakt waarbij je voor een wand moest gaan staan, en er een foto met flits gemaakt moest worden zodat er sparkless om je heen verschenen! 

Buiten heb ik nog even voor fotograaf gespeeld voor allemaal enthousiaste Japanse jongens en meisjes die nog een laatste foto wilden maken voor het mooie verlichte kasteel. Later kwamen Jolanda en Hiromi weer terug en gingen we naar huis. Na twaalven waren we thuis. Helemaal moe en uitgeput, maar het was wel een super dag geweest! Thanks Hiromi&Ayaka! <3

Opvallende dingetjes:

- (Nog van paar dagen terug) Elk treinstation dat zijn eigen Theme song heeft. We vergeten ze allemaal steeds weer, behalve... die van Ebisu! Die is echt zo droog en leuk! Moeten ze in Nederland ook invoeren joh.

- Ook als het koud is, heeeel veel Japanse meisjes die in hele korte rokjes en broekjes lopen met blote benen. Kouuuudd!!!

- Japanners en popcorn. Toen we door Disneyland liepen zagen we soms hele lange rijen staan bij een kraampje en vroegen ons dan af waarvoor ze in de rij stonden. Popcorn. Dat was bij elke keer afvragen het goede antwoord. En vandaag liepen we langs Omotesando en toen zagen we weer een rijtje Japanners staan. Zelfs hier, in afwachting voor... POPCORN.

- OMIYAGE. We wisten al dat Japan een omiyage land is. Omiyage is een souvenir dat je meebrengt voor je vrienden of familie of zelfs collega's als je ergens heen bent geweest. En dat zijn niet zomaar sleutelhangertjes of knuffeltjes, maar echt speciaal daarvoor gemaakte chique koekjes en snoepjes dozen en andere dingen. We hebben gisteren onze ogen uit staan kijken hoe iedereen los ging in de Omiyage winkel. 

- Bij alle winkels en kraampjes waar ze met eten werken doen ze echt zeer hygiënisch. Geld wordt niet in de hand geduwd maar in een bakje gelegd, en zelfs daarvoor gebruiken ze ook handschoentjes :D 

- Het enthousiasme in Disneyland. Geweldig! IEDEREEN met allerlei soorten hoedjes, maskers en Disney accessoires. En dan had je ons. xD

Dagje Ebisu met Ellen&Maxime + Stagegesprek

Met een stagegesprek bij een Japans bedrijf in het vooruitzicht hees ik mijzelf vanochtend in mijn nette kleren en verzamelde ik alles dat mee moest. We hadden ook met Ellen en Maxime afgesproken op het station in Ebisu. Omdat we een beetje vroeg waren ben ik nog even bij Ayaka (het 10-jarige schattige dochtertje) in de huiskamer gaan zitten en hebben we samen een aflevering Hana Yori Dango en een stukje van een Japanse historische drama gekeken.

Wat later zijn we vertrokken en hebben we de trein naar Ebisu genomen. Op het station ontmoetten we Ellen en Maxime en zijn we met z'n vieren naar Yebisu Garden Place gelopen. Hier foto's genomen op een bekende plek die vaak gebruikt wordt in Japanse drama's en films, onder andere in Hana Yori Dango en Bokura ga Ita. Wat dus betekent dat op Matsumoto Jun op deze plek is geweest *__* En Ikuta Toma wahh!

Daarna zijn we gaan lunchen. Het duurde even voor we iets vonden (de Japanse lunchgewoonten blijven onwennig), maar dat was een minder groot succes dan verwacht. De service was slecht en Maxime en Jolanda hadden koude kip, wat blijkbaar zo hoorde maar wat nergens aan stond gegeven alsof het vanzelfsprekend was. Weten wij veel? Ellen en ik hadden wel lekkere krokante warme kip!

Wat later in de middag was het tijd voor mijn afspraak bij het Japanse bedrijf om kennis te maken. Ze hadden tijdens het mailcontact al gezegd dat ze eigenlijk niet echt aan stages doen maar toch vroegen ze of ik langs wilde komen. Eerst ontmoette ik met de vrouw met wie ik contact had gehad via mail, waarvan ik eigenlijk dacht dat het een man was dus ik wacht best opgelucht toen ze een hele lieve vrouw bleek te zijn. Samen met drie anderen ging ze met mij in gesprek, en het was best gezellig. 

Ze zijn een soort van drukkerij die onder andere computer cursus, design cursus, anime/manga boeken enz. uitgeeft, en ze waren verbaasd over het aantal dingen van Anime dat ik al kende.

Ze kwamen heel positief over en ze zeiden dat ze gingen kijken of ze toch nog iets konden bedenken aangezien ze niet echt stageposities hebben, en ik wel een paar maandjes full time stage zal moeten lopen. Maar of het nou iets wordt of niet, het was een zeer goede en leuke ervaring. Een keer echt aangevoeld hoe het voelt om in een Japans bedrijf te zijn, in beleefd taalgebruik met Japanse bedrijfsmedewerkers te praten en om businesskaartjes uit te wisselen. 

Ook bleven ze maar om de beurt van alles halen om cadeau aan me te geven, wat resulteerde in een leuke tas vol met boeken, posters, catalogussen, kaartjes en stickers.

Na mijn afspraak ben ik teruggegaan naar Yebisu Garden Place waar ik met de rest had afgesproken. Hier nog even gezeten en toen zijn we samen met Ellen en Maxime terug naar Harajuku gegaan om te eten. Lekkere spaghetti gegeten, en daarna afscheid genomen van Ellen en Maxime. Ik heb als toetje nog een Crêpe gehaald, eeeindelijk na al die dagen steeds verleid worden door al die heerlijk uitziende crêpe kraampjes!

Net weer wat meegepikt op de televisie want Ayaka was anime aan het kijken. Youkai Watch, had er nog nooit van gehoord maar moest er wel om lachen haha, best grappig.

Straks lekker vroeg slapen wannnt... morgen staat een uitstapje naar Disneyland met ons gastgezinnetje op de planning yay! Dat wordt dan mijn eerste keer naar Disneyland everrr!! Tanoshimi!